Inspiracje i zdjęcia klientów

Techno Dwójka jest małym, wyrafinowanym i niezwykle ostrym skurczybykiem. Widać dbałość o każdy szczegół, otwiera się lekko i z gracją, wykończenie głowni i rękojeści w stonewash nadaj szyku, no i jest praktyczne. Jak na takiego nicponia, to waży więcej niż na pierwszy rzut oka (nadal jest to waga raczej nie odczuwalna podczas noszenia w kieszeni), ale to zasługa rękojeści z tytanu i grubości głowni (dla mnie jak najbardziej zaleta). No i projektant z Polski, w osobie Marcin Słysza, więc to też argument, iż warto niniejszy sprzęt zakupić i w jesieni życia pokazywać wnukom. Sojusz amerykańsko-polsko-tajwański, również w przypadku Techniawki v2, w pełni się sprawdził i egzamin zdany na szóstkę.

Ciekawy tasaczek, lekki i poręczny, natomiast otwieranie jest dość toporne i ciężkawe (strzelić z palca się nie da), ale po kilkunastu próbach nie zwraca się na ten szczegół uwagi (być może taki był zamysł projektanta). Niemniej jednak, w skali ogólnej otwieranie można wybaczyć, gdyż całokształt się prezentuje bardzo dobrze. Przyjechał naostrzony przyzwoicie, stal również niezgorsza, wykonanie jak to u Spyderco na odpowiednim poziomie. Używa się tego przyjemnie, szatkując i ćwiartując warzywka na ratatouille, znaczy się po naszemu ratatuja. Nożyk w odbiorze miły i bezpretensjonalny, może nie wybitny, aczkolwiek bez zbytnich ceregieli mogę polecić.

Sympatyczny malutki nóż - bardzo ostry i lekki. Polecam jako nożyk na codzień.

Sandrin Knives Torino w karbonie, to rzecz piękna i subtelna, a przy tym folder pierońsko ostry (i ta twardość 71 HRC robi wrażenie). Do zamykania (ewentualnie otwierania) trzeba się trochę przyzwyczaić (trwa to krótko) i raczej wymagany jest nieco dłuższy paznokieć u kończyny górnej, gdyż blokada wymaga dość pewnego pociągnięcia, a jest przy tym niewiele wystaje poza obręb rękojeści. Ale nic to, nóż warty kolekcji i myślę, iż w użytkowaniu codziennym też się sprawdza (testowałem chwilę, więc nie do końca jestem adekwatny do finalnego osądu). Niemniej jednak, nóż dla maniaków jak najbardziej na miejscu. Polecam.

Zaprawdę powiadam Wam, iż owe narzędzie jest dobre i słuszne, a jego matowa czerń i tytanowa skóra są dziełem istoty mądrej i znającej swoje miejsce w rzemieślniczych czeluściach Wszechświata. Mechanika jego lekka i bystra, azali nie nachalna. Klinga wielce ostrawa a zarazem rozmiarem niewielka i połechtać może srodze. Jednakowoż miarkuję, iż owy brzeszczot wart jest swej ceny, więc z mieszka wyjąć parę dukatów nie zaszkodzi i z zadowoleniem nabyć towar można. Zatem trzymajcie się kamraci i gnam na dalszy wypróbunek rzeczonego majchra.

Zasadniczo nóż legenda – w zestawieniu ostrej klingi w czerni z kamuflażową rękojeścią wzbudza respekt. Wykończenie bez zastrzeżeń, stal CPM S45VN klasa sama w sobie, mechanika i ogólna praca cacy. Biorąc pod uwagę materiały i renomę, w zasadzie całokształt, to myślę, iż niniejszy sprzęt przeżyje wiele przygód. Naprawdę polecam – brać, nie żałować hajsiwa i się cieszyć.

Mikrusek z fasonem – ostry, malutki (jakby się uparł, to się zmieści do portfela), ładniutki a zarazem elegancki. Sprężyna pracuje zacnie, blokada działa, wykończenie perfekt - dwoma słowami: git majcherek.

świetni nóż :)

Dobry majcher z bardzo ciekawą koncepcją wyglądu (projektant Elijah Isham - dobry kocur). Wszystko chodzi lekko i sprawnie, aczkolwiek krótki flipper wymaga przyzwyczajenia i oswojenia techniki. Oczywiście wykonanie, spasowanie, mechanika i materiały nie podlegają dyskusji. Rzecz to dobra i cudna. Tako rzekłem.

Ładny i przyjemny sztylecik, wykonanie jak to u WE KNIFE perfekt - chodzi leciutko i pewnie. Małe to i zgrabne, a w wersji smołowo-czarnej (łącznie z klipsem) w kieszeni praktycznie niewidoczne. Na miasto idealne i zapewne przyda się do obierania jabłuszek jesienną porą, tudzież prawdziwków, czy też innych rydzy.

Majstersztyk „dizajnu”, nóż tak pięknie wykonany, że żal oczy odrywać. I pisze, to z perspektywy obecnego posiadacza, który nie do końca był pewny zakupu niniejszego brzeszczota – pomyślałem, iż zwrócę jak mnie zawiedzie i tyle. No i po zobaczeniu noża na żywo serce mi zmiękło (szczerze). Wszystko idealnie spasowane, mechanika lekka jak puch, waga właściwa i ergonomia cudo. W dłoni czuć kojący metal i kształt. Dotychczas nie miałem tak naostrzonego fabrycznie noża – po prostu dziecko brzytwy i skalpela. Jak włosy na ręku zobaczyły bohatera tej mikro recenzji, to przedramię przypomina Telly Savalasa w swej najsłynniejszej roli. Poza tym, w wersji Mystery Box, trafił się w pudełku CIVIVI Elementum w wersji szarej z G10 i w stali D2, więc czego chcieć więcej. Resumując – nóż totalnie odjechany i perfekcyjnie zrobiony (projektant Elijah Isham to przekot pełną sierścią). W pełni odpowiedzialnie polecam. Czuwaj.